Geboortedinges ofte sleutelhangers

Zus A. (ja, het blijft voorlopig in de familie) was zwanger en vroeg me haar te helpen met haar geboortegeschenkjes. Ze had al één en ander 'stofs' van mij kunnen testen en vond een 'stofgeschenkje' wel iets voor de nieuwe baby. We dachten na en kwamen terecht bij de appels zoals je hieronder kan zien.

Schoonbroer R. heeft mij effe de 'houtmachine' laten hanteren om een appel uit te zagen, maar heeft het uiteindelijk dan toch overgenomen. Ik heb mij noodgedwongen beperkt tot het uittekenen en schilderen ervan. Een mens moet niet alles kunnen hé.

En om het concept compleet te maken, zorgden ze voor een hoop appels met naamstickertjes. Ik moet zeggen, ik was trots op mijn zusje, haar vriend en hun ideetjes. En natuurlijk ook op mijn kersverse neefje L. Tis een schatje hé.
De foto was - opnieuw - mooi werk van Fotochoc (valt het op dat ik fan ben?)

Als reactie tegen de koude...

denk ik graag terug aan de warme dagen, toen ik teenslippers droeg, ijsjes at en met m'n twee meiden bloemetjes plukte in de tuin (jaja). Weg met die gedachten over:
- dubbel paar sokken dragen,
- slippende fietsen in de sneeuw en hopen dat dochterlief niet valt,
- chauffages die veeeeeeel te traag opwarmen op het werk.

Daarom deze foto's van mijn twee kadetten, gemaakt door Fotochoc .

En ja hoor, ravotten in de sneeuw is ook fun. Thuiskomen, een kop warme chocomelk drinken en de voeten tegen de chauffage duwen, heeft zeker z'n charme. Maar als ik écht moet kiezen, dan weet ik het wel.